Zo gezegd, zo gedaan. Christian meldde zich op een mooie dag in Juni en we hebben de ballon die dag uitgebreid bekeken. Alles zag er prima uit en altijd met slechts 3 passagiers gevaren zo bleek uit het logboek. Hoe dit nu kwam, nou wederom vanwege de Duitse regels. In Duitsland wordt de mand opgemeten, want iedere passagier moet een bepaalde ruimte hebben. Deze mand was net 20 vierkante centimeter te klein om met 4 passagiers te mogen varen. Kijk zo leer je nog eens wat.

Christian had zich goed voorbereid en was naar Vaassen gekomen met volle gasflessen om een proefvaart te kunnen maken. Het was die dag prachtig weer om met ballon te varen, dus hebben we een proefvaart gemaakt. De 2 passagiers die we meenamen als ballast hebben later een heel bijzonder certificaat gekregen, namelijk een certificaat van deze ballon met daarop een foto van de ballon die tijdens het vertrek van die betreffende vaart gemaakt is. En dan nog met de Duitse registratie op de ballon, namelijk D-OCHS. Dat was en is de enige vaart die de ballon met de registratie D-OCHS in Nederland heeft gemaakt.

Na de proefvaart werden we het eigenlijk heel gauw eens, wij waren verkocht en de ballon was verkocht. De ballon werd naar de firma Cameron Balloon Promotions van Rien Jurg gebracht voor de afhandeling van de nodige papieren, de keuring, de registratie, het opbrengen van de nieuwe registratie op de ballon, etc. Om een ballon uit Duitsland in te voeren naar Nederland is eerst een zogenaamde export keuring nodig, waarmee vast staat dat de ballon in goede staat het land verlaat. De keuring was snel gedaan door de firma van Rien Jurg, maar daarna ging er van alles fout. De Duitse overheid (de LBA) werkte niet erg mee en duurde het nogal lang voordat we het benodigde C and A for Export kregen. Christian had niet de juiste papieren opgestuurd waardoor men eerst dacht dat de ballon moest worden overgeschreven naar een andere Duitser. Toen kregen we een e-mailtje dat de benodigde papieren waren opgestuurd naar de vorige eigenaar, maar Christian kreeg ze echter maar niet binnen. Uiteindelijk heeft men de papieren per fax naar ons gestuurd en daarmee konden we de ballon registreren in Nederland. We hadden de Maidenvaart al achter de rug toen de originele papieren eindelijk binnen waren. 

De nieuwe Nederlandse registratie van deze ballon is geworden: PH-KMB. De naamgeving is als volgt ontstaan: PH is verplicht in Nederland en de laatste drie letters zijn naar eigen keuze, vermits de combinatie nog vrij is. De letters KMB zijn ontstaan uit de voornamen van de dames van de familie Kruijer: Klazina, Mariska en Bianca.

De Maidenvaart (de eerste vaart op Nederlandse registratie) zou in Vaassen plaats vinden op 10 augustus 2003. De omstandigheden waren wel goed, maar de windrichting was ons niet erg gunstig. We zouden de bossen van de Veluwe op kunnen drijven en dan boven het bos komen te hangen. Er was niet erg veel wind, dus was er te veel risico dat we niet op tijd over het bos heen zouden kunnen varen. Daarom zijn we voor de Maidenvaart uitgeweken naar Zwolle. Daar werd de ballon gedoopt en de eerste vaart onder Nederlandse registratie is prima verlopen. Nabij het kleine dorpje Windesheim zijn we weer geland. Sinds die tijd zijn er al weer vele vaarten met de ballon gemaakt. Zie ook de foto's op deze website.

De nieuwe envelop

In de zomer van 2005 werd het al merkbaar, de PH-KMB ging meer gas verbruiken. Wat was er aan de hand, de ballon heeft zilveren panelen, ook bovenin. Nu is het zo dat bij Cameron het bovenste gedeelte van de envelop (dat is het doek van de ballon) wordt uitgevoerd in zgn. hyperlast, dat is nylon met een dubbele coating waardoor deze beter hitte bestendig is en langer mee gaat. Echter toen deze ballon gebouwd werd, was dat proces nog niet mogelijk met de kleur zilver. Dus de zilveren panelen waren van gewoon nylon en dat is na zo'n 400 uur wel poreus. Wat te doen, goede raad bleek al gauw erg duur. De zilveren panelen vervangen zou een optie zijn, maar al gauw moet je dan ook de andere kleuren in de top vervangen. De gehele top vervangen was een betere optie, maar dat werd wel erg prijzig. Het is immers nog steeds handwerk. En stel dat we de top zouden vervangen, dan zou waarschijnlijk al vrij snel daarna het middenstuk vervangen moeten worden. Dus besloten we niets te doen en de envelop te gebruiken zolang als het nog kon. Ondertussen gingen we op zoek naar andere envelop en wederom hebben we op diverse websites een oproep geplaatst.   

Eind 2005 kregen we vanuit België van Kris Wille een envelop aangeboden, een Kubicek type BB30, te vergelijken met een Cameron 105. Kris heeft deze envelop altijd in België gevaren, eerst op de Tsjechische registratie OK-7082 en later op de Belgische registratie OO-BIJ. Deze envelop leek ons wel iets en we waren zeker ook onder de indruk van de kwaliteiten van de Kubicek ballonnen. Een stukje materiaalkennis: het is namelijk zo dat Kubicek de envelop maakt van Polyester in plaats van Nylon. En Polyester heeft een aantal fysische eigenschappen die zeker interessant zijn. Zo is polyester minder gevoelig voor UV straling en ook neemt polyester vrijwel geen vocht op. Mede hierdoor verkleuren de Kubicek ballonnen ook minder snel. Een nadeel is dat polyester 15% tot 20% zwaarder is dan nylon, maar dat weegt niet op tegen de voordelen. Zo zijn er bijvoorbeeld Kubicek ballonnen die al heel wat meer uren hebben gevaren dan menig andere merk, tot wel het dubbele. En dat laatste is zeker een zwaar wegend pluspunt.  

De OO-BIJ is een mooie neutrale envelop en die hebben we in december 2005 aangekocht. De registratie duurde iets langer dan we verwacht hadden, want per 1 januari 2006 kwam er weer een nieuwe (kleine) regeling bij. Behalve de benodigde export papieren moest er nu door de overheid van België ook een zgn. de-registration formulier worden afgegeven. Het heeft de nodige voeten in aarde gehad om dat laatste document te verkrijgen, maar gelukkig hadden we geen haast. Eerst wilden we de registratie omzetten naar PH-BIJ, maar die stond reeds gereserveerd, dus het is iets totaal anders geworden. Begin April hadden we de papieren rond en stond de OO-BIJ in Nederland geregistreerd als de PH-BWK, vernoemd naar de vader van Sebe: Ballon Wijtze Kruijer. Waarom is er een nieuwe registratie nodig als je alleen een envelop koopt? Dat komt omdat de registratie op de envelop staat en daarmee is de envelop bepalend voor de registratie van de gehele ballon. 

De envelop hebben we achter in onze bus opgeslagen en die is gedurende de maanden mei en juni steeds met ons meegereisd als we gingen varen, telkens nog met de PH-KMB. Waarschijnlijk zijn we daarmee de enige ballonvaarder in Nederland die ging ballonvaren met een reserve envelop achter in de bus. Het wachten was op een mooie gelegenheid voor een maidenvaart en dat was op 24 juni, want op die dag was er bij de familie van der Worp in Hattem aan de Hilsdijk (de IJsco boerderij: IJSCOWD) een open dag. De open dag wordt jaar groter en het is er steeds gezelliger. Ook dit jaar waren we daar natuurlijk weer bij, want al sinds 2003 is dit onze luchthaven van Hattem. Toen in 2003 werd dit zo als een geintje in de krant genoemd, maar begin dit jaar heeft het IVW besloten dat elk veld dat gebruikt wordt voor het doen opstijgen van een luchtballon (of een zweefvliegtuig) officieel een luchthaven is. Die avond hebben we daar in alle rust de PH-BWK voor het eerst uitgepakt en de envelop gedoopt en vervolgens de maidenvaart gehouden. Met de maidenvaart zijn we geland in Genemuiden en van de gehele vaart is een foto reportage gemaakt door Frans Terweel.

Een tweede en grotere ballon

Begin 2006 kregen we het plan om te gaan investeren in een tweede ballon, een grotere om daarmee 5 tot 6 passagiers mee te kunnen nemen. Dus hebben we weer een oproep op de diverse websites geplaatst. We hadden geen haast en zo kwamen we in contact met een ballonvaarder in België, Stijn Staelens, die vanwege zijn scheiding diverse zaken te koop aanbood,  waaronder een hele mooie Lindstrand mand en een bijbehorende Lindstrand brander. Beiden waren eigenlijk nog nagelnieuw. De mand was een type 13 van Lindstrand, geschikt voor 6 passagiers, precies wat we zochten. Dus hebben we eind maart de tom-tom geprogrammeerd op Knesselare, een dorpje vlak bij Gent. Zowel de mand als de brander zagen er smetteloos uit. Het was wel een beetje rare boedel verdeling, want de envelop was van hem, de mand van haar, de brander van hem, de aanhanger van haar, etc. Maar we konden het eens worden en de koop was gauw gesloten. Alleen was de vraag hoe krijgen we die mand in Vaassen? Want de mand was 215 x 133 cm. en dat paste niet meer in onze bus. Maar de enorme hulpvaardigheid van de Belgen verraste ons wederom, men bood aan om de mand en brander bij ons te bezorgen. En zo werd een week later bij ons een prachtige Lindstrand mand met een eveneens prachtige bijbehorende brander bezorgd. 

Maar toen nog de rest, want nu hadden we A gezegd, dan moet je ook B zeggen. Gelukkig deed het internet zijn werk zoals we ondertussen wel gewend waren. Als je geduld hebt, dan komen de juiste dingen vanzelf op je pad. Eind april werd ons vanuit Zuid Duitsland een Lindstrand Envelop (een LBL150) aangeboden. We wilden eigenlijk een iets grotere envelop, een type 160, maar deze Lindstrand envelop paste wel precies bij onze mand; qua kleurstelling en qua grootte. Dus op 4 mei zijn we afgereisd naar Mössingen, naar de Lindstrand dealer Alois Geudon en aldaar hebben we de Lindstrand envelop geïnspecteerd. En we hebben daar nog wel een nacht over geslapen in een plaatselijk hotel, maar we waren het er wel over eens dat deze envelop precies paste bij onze mand en brander van Lindstrand. En de volgende ochtend werd de koop gesloten en hebben we de envelop achter in onze Caddy gedeponeerd. 

Daarmee was onze tweede ballon (en dus de derde envelop) voor 6 passagiers een feit. Nu hadden we in elke auto en in de aanhanger een envelop liggen, maar gelukkig was dat een tijdelijke situatie. De envelop is gelijk doorgereisd naar Soest om daar geïnspecteerd te worden voor de importkeuring, alsmede een registratie aan te vragen. Deze Lindstrand envelop heeft in Zwitserland gevaren bij de Zwitserse Lindstrand dealer als een demonstratie ballon, vandaar dat de merknaam er nogal duidelijk op staat. De dealer in Zwitserland wilde stoppen met het dealerschap en had deze ballon in zijn geheel aan Alois Geudon  overgedaan. Die was echter voornamelijk geïnteresseerd in het bottem-end (de mand en de brander) want daar had hij weer een gegadigde voor. En zo konden wij de envelop van Alois overnemen.  De ballon had in Zwitserland de registratie HB-QAA en dat wilden we hier eigenlijk graag omzetten naar PH-QAA, maar de Q mag hier niet gebruikt worden. Toen hebben we maar weer een originele registratie bedacht en het is geworden: PH-SEK naar: Sebe En Klazina. En in Zwiterland gelden ook andere regels dan hier in Nederland, zo moet de registratie daar 3 x op de envelop staan, bovenaan op de top, in het midden en onderaan op de nomex. Plus dat de Zwitserse vlag ook nog een keer in het midden op de envelop moet staan.  Hier in Nederland moet de registratie 2 x midden op de envelop worden geplaatst. De Zwitserse vlag moest er af worden gehaald, want blijkbaar mag je in Nederland niet met een Zwitserse vlag op de envelop varen. Vervolgens hebben we een nieuwe aanhanger bij het bedrijf TRIAS in Apeldoorn besteld en enkele gasflessen konden we lenen van Wim van Beers.

De planning voor de maidenvaart van de PH-SEK was 7 juli 2006, maar op die dag werkte het weer niet mee, dus het werd zaterdag 8 juli. De voorbereidingen waren achter de rug en we konden gaan varen met onze nieuwe ballon. Alle crewleden waren uitgenodigd om er een gezellige middag en avond van te maken. Na het gezellige diner in de tuin zijn we met z'n allen richting het grote veld bij ons in Vaassen gegaan en hebben daar in alle rust de ballon uitgepakt en opgebouwd. Uiteraard is de ballon traditioneel gedoopt met champagne en is de wens uitgesproken voor vele behouden vaarten. Om kwart over acht was het zover, de gehele familie Kruijer was aan boord, samen met nog enkele crewleden en alles was gereed voor vertrek. Onder gejuich van de toeschouwers gingen we voor het eerst met de PH-SEK de lucht in, richting het Noord-Oosten. We zijn gestegen tot ruim een kilometer hoogte en hadden een geweldig uitzicht over de Veluwe. Tijdens de daling bleek dat de wind behoorlijk gekrompen was en we gingen richting het Noord Westen, richting Zuuk. Daar was een Oldtimer festival aan de gang en de wind werkte mooi mee, Sebe kon de landing inzetten op het parkeerterrein van dit festival, dit tot grote vreugde van de mensen van het festival.

Na het inpakken werden niet de passagiers gedoopt, maar (zoals reeds traditie bij Silverstar) de piloot, Sebe zelf. Daarna ging het huiswaarts en is er tijdens de après ballooning nog gezellig nagenoten van deze zeer geslaagde maidenvaart.

De UNICA envelop, van onze nieuwe sponsor.

Zomer 2006 hadden Sebe en Daan van Vliet van Unica al de eerste besprekingen over een mogelijke samenwerking tussen UNICA en Silverstar Ballooning. Die zomer nam Sebe Daan en zijn familie een keer mee in de luchtballon (een vaart van Zwolle naar Oene) en dat was doorslaggevend voor Daan. In de nazomer werden de afspraken op papier gezet en op 29 december 2006 hebben ze samen het contract getekend. UNICA Installatiegroep heeft haar hoofdkantoor in Hoevelaken met nog 16 andere vestigingen door geheel Nederland en er zijn ruim 1600 mensen werkzaam bij Unica.  De registratie van deze ballon is de PH-UNA en het een Kubicek envelop, type BB45, 160.000 Cft. en deze ballon is geschikt voor 6 passagiers. De envelop heeft aan de onderkant rondom een wolkenpartij met daarin windmolens en die is aangebracht met een vrij nieuwe techniek voor luchtballonnen, namelijk de paint-brush techniek. (bij de foto secties van deze website staat er een foto van deze panelen als ze nog in het atelier van de fabriek liggen). Het beeld van de windmolens symboliseert de duurzame strategie van Unica. Het is het streven van Unica in 2010 de duurzaamste installateur van Nederland te worden. Unica is onder andere actief met bio-energiecentrales en heeft een eigen energieteam dat voor veel bedrijven flinke energiebesparingen weet te behalen door duurzame en slimme installatietechnieken. 

Op zaterdag 2 juni was het zover, de PH-UNA ging voor het eerst de lucht in. Daar ging nog veel aan vooraf. Het bouwen van een luchtballon is vooral veel handwerk en de levertijd is dan ook 3 tot 4 maanden. Begin mei was de Envelop van de ballon wel klaar, maar het weer was zo slecht in Tjechie, dat men de zgn. testinflation niet kon uitvoeren. Elke ballon moet een keer worden opgezet voor inspectie en controle, voordat de uitvoerpapieren worden klaargemaakt. Uiteindelijk is het gelukt om tussen twee buien in, met twaalf mensen de envelop op te zetten. Daarna is de envelop in een kwartier weer in de zak gestopt, voorwaar een record voor dit formaat luchtballon. Op 25 mei werd de luchtballon in Nederland afgeleverd, maar een luchtballon mag niet zo maar de lucht in. Daarvoor zijn er eerst talloze papieren nodig die ondermeer door het IVW (Inspectie Verkeer en Waterstaat) worden afgeven. En ook het weer moet gunstig zijn voor een zgn. maidentrip van de luchtballon.  Eind mei was alles rond en de eerste vaart kon worden gepland. Dat werd zaterdag 2 juni op een ballonevenement in Oeken.  De omstandigheden waren goed en het was een mooie primeur voor het vijfde lustrum van dit evenement.  Onder grote belangstelling werd de luchtballon gedoopt en vele behouden vaarten toegewenst en vooral ook evenveel veilige landingen. 

Daarna kon de ballon opgebouwd worden.  Er gingen zes passagiers mee en die stonden het schouwspel met gemengde gevoelens te bekijken. Eén van de passagiers vroeg aan Sebe: "is dit echt de eerste keer dat deze ballon de lucht in gaat?", "Jazeker" antwoordde deze en daar achteraan: "en voor mij ook!"  Waarop het gezicht van de man nog meer betrok en Sebe vervolgde zijn zin met een glimlach: "tenminste met deze ballon".  Na het opbouwen konden de passagiers instappen en toen de ballon warm genoeg was ging de ballon onder applaus van het publiek voor het eerst de lucht in.

Het was een prachtige avond en de vaart ging over een schitterend gebied in Gelderland. Langs Brummen, over Dieren, een recreatieplas bij Velp, over Duiven, en over de NederRijn, waarna Sebe de ballon bij Doornenburg weer aan de grond heeft gezet. Een zeer geslaagde maidentrip van de PH-UNA was een feit. Na het inpakken van de luchtballon (en dat duurde zeker langer dan een kwartier) en de doopceremonie van de passagiers werd de koers (nu met de auto) weer gezet richting Oeken voor de apres ballooning aldaar. 

We hopen dat de PH-UNA met de windmolens nog heel vaak te zien zal zijn boven het Veluwse landschap.